Κατερίνα

καθημερινώς
με τα μάτια γεμάτα
στην θεώρηση των άλλων σκληρότητα.
Ανταποκρίνεσαι.

παρόλα τα χαστούκια
που πάω στοίχημα
θα έφερνες πίσω
με όποιο τίμημα.

για την Αλήθεια σου
που κρύβεται στα ουράνια.
κλέβοντας κάθε προοπτική.

την αμφιταλάντευσή σου
ακραίων καταστάσεων
λίγο μπορώ να αντιληφθώ.
Ταπεινωμένη μουρμουρίζω
"...στα χέρια σου δεν φαίνεται
         Τίποτα..."

Μακάρι να ήσουν
κέλυφος
αλλά ευτυχώς είσαι
στρώσεις από αδιαπέραστο ατσάλι.