3 μετά το βράδυ

παγιδευμένος στο δωμάτιο
στην σκληρότητα της αναγκαίας απόστασης
η γνώσεις αυτών των κεκτημένων που είχα
τα μικρά στιλέτα στο στήθος

τα χέρια στο τιμόνι
ο αέρας του παραθύρου
τα δάχτυλα που χαιδεύανε χορδές
σε τραγούδια αναμνήσεων
παλιά και γνώριμα

στην παγωνιά μόνο
που αντικρίζω στο τζάμι
οι κρυστάλλινες σταγόνες
το μόνιμο γκρίζο ημέρας και νύχτας
στο σβησμένο απόηχο
μιας ανύπαρκτης κουλτούρας

πολύ απλά:
οι μυρωδιές, οι γεύσεις
η θαλπωρή και η θέρμη
μα πάνω απ' όλα
η θάλασσα και ο ήλιος