Το μέτωπο στο τζάμι
στο απαλό τράνταγμα
του αυτοκινήτου
ως μια λύση ησυχίας μου
Αναπάντεχα...πρόσταξες μουσική να
ακουστεί.
Άραγε, ήξερες με πόση
αγάπη είχε συνθεθεί?
μα παρόλες τις προσπάθειες
με κατακλύζει το παράπονο,
μου κλέβει πονηρά ένα δάκρυ
που ευτυχώς κυλά σιωπηλά
και πριν προλάβει καν να
χαθεί στο κενό
σωτήρια με τυλίγει το
ήσυχο πέπλο του Μορφέα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου