Ukume

Η αποβάθρα στράβωσε.

Σκοτεινά τα νερά του ποταμού.

Έχω μια ανάμνηση πως κάποτε εδώ

το ξύλο ήταν καφέ.

Τώρα είναι γρι.

Οι σανίδες σκεπασμένες σχεδόν 

με φύλλα λεύκας.

Ηλεκτρισμένα τα σύννεφα.

Σκούρα μπλε,

κίτρινα, γκρι.

Άστραψε.

Για 5 λεπτά. Αυτό ήταν.

Σαν επίδειξη δύναμης. 

Πρόσεξα γύρω μου,

τις όχθες, τα νούφαρα, 

τις ρίζες των δέντρων, 

τα ψάρια στους ήρεμους όρμους.

Βύθισα τα πόδια μου στο κρύο νερό.

Το ρεύμα άδραξε τις γάμπες μου,

ταρακουνώντας με ολόψυχα.

Αποδεικνύοντας έτσι την εξουσία του.

Δεσπόζοντας πάνω μας.

Έτσι συγκλονισμένη 

χαράχτηκε στη μνήμη μου.

Ο ήχος των πρώτων σταγόνων της βροχής

πάνω στην επιφάνεια του ποταμού.