Αλάνα

Ξύπνησα, έφαγα, ντύθηκα
κλείδωσα, έτρεξα
περιμένω το λεωφορείο
κοιτάω το ρολόι.

Δίπλα σκάβουν ένα χωράφι
αρχίζουν να ρίχνουν μπετά
λίγα αγριολούλουδα σωθήκανε
σε μια γωνιά.

Σε μια τόσο δα
μικρή γωνιά.

Που πήγε η αλάνα
τα χόρτα και οι λάσπες
τα ποδήλατα, η γειτονιά...
Το κρυφτό μετά τις 9;

Χάθηκε το γάργαρο γέλιο
τα ανόθευτα μάτια
και συνηθίσαμε τα αδιευκρίνιστα
χαμόγελα.
και όλα ξεθωριάσανε απότομα...
Άραγε είμασταν ποτέ παιδιά;

Μάνα, γιατί μεγαλώσαμε
τόσο ξαφνικά;