Κυριακή 16 Μαρτίου 2014

14/3/14

Κοίτα,
ξέρω πως μιλάω για ίδια και τα ίδια.
Ξανά και ξανά.

Αλλά εδώ
δεν κατέληξε ο και καλά
"αρχαίος πολιτισμός" μας;

Μωρέ για ένα πράγμα
στεναχωριέμαι μόνο.

Βλέπεις η μισανθρωπιά μου
μεγαλώνει μέρα με την μέρα.
Τα εχθρικά μου βλέμματα
όλο και πυκνώνουν.
Δεν γουστάρω πλέον να μιλάω.

Ένα πράγμα εύχομαι.

Εύχομαι με τον καιρό
και με τα χρόνια,
η πικρία μου
να μην μεγαλώσει.

Εύχομαι
Να την απαλύνει ο πόνος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου