Ερώτημα

Είχα βγει μια βόλτα
και ως απασχόληση μετρούσα τα
πλακάκια του πεζοδρομίου.
Ανίκανη να σκεφτώ κάτι άλλο.
Μα σήκωσα τα μάτια μου
για να περάσω το δρόμο.

Και εκεί ήταν. Στο τοίχο. Μια πρόταση,
με μαύρη μπογιά.
Θρασύτατο, αλαζονικό
απλοϊκό, και τόσο, μα τόσο
εξοργιστικό.

Το ερώτημα:
" Πότε θα βρεις τα κότσια
να σταθείς στα πόδια σου;"