Στα κρυφά

Περπατώ σε ένα δρόμο που
νόμιζα με πήγαινε σπίτι.
Με ότι και αν αυτό αντιστοιχεί.

και σαν τις γιαγιάδες στα μπαλκόνια
φευγαλέες ματιές
με λέξεις σαν αγνές φτυσιές...

Ξέκωλο.Μαλάκα.
Πούστη. Τσόκαρο.
Διπρόσωπη. Ποζέρι.
Ρουφιάνε...
Πουτάνα...

Και οι φήμες οργιάζουν
μαζί με τις διχόνοιες, τις εχθρότητες...

Ένας βαθύς αναστεναγμός...
γιατί δυστυχώς
είναι πιο εύκολο να κρίνεις

μα πάντα χωρίς να ακουστεί μιλιά...