Αναπόφευκτα παρουσιάζομαι
στον καθρέφτη.
Μετά το πέρας άλλης μια ημέρας.
Να ξεπλύνω
τις κοινωνικές απαιτήσεις
του είδους μου.
Το make up,
που κρύβει τα σημάδια.
Το ρουζ,
που δίνει ζωντάνια.
Το κραγιόν,
που σε κάνει θηλυκή.
Τα ρούχα που δίνουν την υπόσταση.
Μη γελάς. Ναι ακόμα φοράω
διαφορετικές κάλτσες σε κάθε πόδι.
Και καλά, αντικομφορμιστικά.
Για να λέω πως εναντιώνομαι κάπου.
Μα παρόλες τις προσπάθειες
τα μάτια μου παρέμειναν μαύρα, απ' τα δάκρυα
που τα μάτια μου δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν.
Μουτζουρώνοντας έτσι
όλη την καλή εικόνα.
στον καθρέφτη.
Μετά το πέρας άλλης μια ημέρας.
Να ξεπλύνω
τις κοινωνικές απαιτήσεις
του είδους μου.
Το make up,
που κρύβει τα σημάδια.
Το ρουζ,
που δίνει ζωντάνια.
Το κραγιόν,
που σε κάνει θηλυκή.
Τα ρούχα που δίνουν την υπόσταση.
Μη γελάς. Ναι ακόμα φοράω
διαφορετικές κάλτσες σε κάθε πόδι.
Και καλά, αντικομφορμιστικά.
Για να λέω πως εναντιώνομαι κάπου.
Μα παρόλες τις προσπάθειες
τα μάτια μου παρέμειναν μαύρα, απ' τα δάκρυα
που τα μάτια μου δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν.
Μουτζουρώνοντας έτσι
όλη την καλή εικόνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου