Γεράκι

I.
Κύκλος γνωστών-άγνωστων προσώπων
και στη μέση μια γυναίκα
που κρατά σπαθί.

Με μάτια ορθάνοιχτα
σχεδόν παρακαλά
την προσέγγισή της από κάποιον.
Μα επιτίθεται ορμητικά
κάθε φορά
που κάποιος πλησιάζει.
Όταν ο κύκλος διαλύεται απηυδισμένος
γονατίζει, πετά το σπαθί
και ουρλιάζει λυγμούς απελπισίας.

II.
Ψηλά, ασφαλής
σε ένα κλαδί, ένα γεράκι
θλιμμένα, μιλά με γρίφους

"Ουρλιάζεις γιατί δεν καταλαβαίνεις.
Αβάσταχτη είναι η μοναξιά του ήλιου
γιατί, ζεις ψηλά στον ουρανό
για να σε φτάνουν
μόνοι αυτοί που έχουν κότσια.

Και αν τα μάτια σου
αναβλύζουν ειλικρίνεια
να ξέρεις
δεν είναι δώρο εύκολα δεκτό.

Δειλοί είναι αυτοί
μα και εσύ.

Αυτό που κρατάς δεν
είναι σπαθί.
Είναι πύρινες γλώσσες.
Γιατί το φως κατά βάση
είναι που πληγώνει. "