Στην Αλεξανδρούπολη
υπάρχει μια ακρογιαλιά
που πάντα το κύμα
στρώνει την άμμο.
Σε αυτή την ακρογιαλιά,
όρθιο στέκει ακόμα και σε θαλασσοταραχή
ένα ψηλό παγκάκι.
Τις ηλιόλουστες μέρες
συνηθίζω να κάθομαι εκεί,
τα πόδια μου ακουμπώντας το έδαφος.
Θα έλεγε κανείς δεδομένου της κατάστασης.
Το αστείο είναι πως
ποτέ μου δεν ήθελα
να φτάσω το έδαφος.
υπάρχει μια ακρογιαλιά
που πάντα το κύμα
στρώνει την άμμο.
Σε αυτή την ακρογιαλιά,
όρθιο στέκει ακόμα και σε θαλασσοταραχή
ένα ψηλό παγκάκι.
Τις ηλιόλουστες μέρες
συνηθίζω να κάθομαι εκεί,
τα πόδια μου ακουμπώντας το έδαφος.
Θα έλεγε κανείς δεδομένου της κατάστασης.
Το αστείο είναι πως
ποτέ μου δεν ήθελα
να φτάσω το έδαφος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου