Μεσημέρια στον ήλιο

Την σημαδεμένη της σάρκα
στις ηλιαχτίδες.
Παραδίνει.
Απελευθερωτικά απογυμνωμένη.

Τα ακροδάχτυλα της
στον ξέφρενο αέρα.
Σε στρωμένη αμμουδιά,
αφρισμένο κύμα,
τρέχοντας χορεύει.

Αίφνης σταματά.
Χαμογελά.
Σαν να πέρασαν αιώνες
μα δίχως εξήγηση.

''Ευχαριστώ.
Με βοήθησες αρκετά.
Τώρα θυμάμαι πως να γελάω.''