Πάλι πίσω

Και τώρα η βαλίτσα μου
ξεκοιλιασμένη στο πάτωμα
του άδειου μου σπιτιού.

Του άδειου μου σπιτιού.
Και νιώθω ακόμα.

Το φιλί σου
στην βάση του λαιμού μου
την ώρα που μαγείρευα.

Την απαλή σου μπλούζα
στο πρόσωπό μου.
Που πάντα αναδίδει το άρωμά σου.

Το μικρό μου στήθος
στην γυμνή σου πλάτη
4 η ώρα το ξημέρωμα.

Το βλέμμα σου στο λεωφορείο.
Εγώ να σε κοιτώ
με τα πόδια καρφωμένα στο έδαφος
σε μια αιώνια στιγμή.

Με τα μάτια σου στα μάτια μου.
Και ας τρέχουν τα δάκρυά μου
σαν βροχή.

Στο άδειο μου σπίτι.
Στο άδειο μου σπίτι.