όταν δεν βλέπει κανείς

οι συναντήσεις μας,
μονίμως μασκαρεμένες.
με συνθηματικές ματιές,
απ' τα απέναντι πεζοδρόμια

εσύ μπροστά και εγώ πίσω.
εσύ περιμένεις στη γωνία.
εγώ σε προσπερνάω. Με ένα φευγαλέο άγγιγμα
στο χέρι.
Τυχαία πάντα.

Εγώ με τα δερμάτινα σανδάλια μου,
τα κουδούνια στους αστραγάλους.
Εσύ με το τζιν παντελόνι
και τα άσπρα παπούτσια

Τις φιγούρες μας καταπίνουν,
οι απόκοσμες σκιές.
σε απόμακρα στενάκια.

Όταν πιανόμαστε χέρι χέρι.
Εκεί που δεν βλέπει κανείς.

Και στον γυρισμό,
αχνοφαίνεται ο εχέμυθος βηματισμός σου
στο δρόμο.
και μια λουρίδα απ΄τη μαύρη φούστα μου,
εξαφανίζεται στην άλλη γωνία