Το κουτί με τα σπίρτα

Κλείσε τα μάτια
και όσο περνά ο χρόνος
Αφέσου.

Το σκότος της καρδιάς σου
μη φοβού
Λυτρώσου.

Μα με ζώνει το ψύχος
ωστόσο παραμένω εδώ
και ας φλέγεται το δέρμα μου
την ώρα των ονείρων μου
αφού αποζήτησα τον θάνατο.

Μια μόνο πληροφορία
θα σου δώσω.
Οξυγόνο μου το άλγος που έλαβα.
Η ανάσα μου σπίρτο που ανάβει.

Μα πάντα να θυμάσαι
για να ζήσω
χρειάζομαι πυρίτιδα.