Τρίτη 3 Μαΐου 2011

Έβρεξε


Της οικείας μου
περίπτωσης
Δεν ήταν φως και πεταλούδες
λουλούδια και καρδούλες

Βροχή
έτσι παγωμένη
το σώμα μου κράτησε
για να μην κουνηθώ
και ας ήμουν γαλάζια

την ανάσα μου έκλεψε
στο γίνε μιας ύστατης προσπάθειας
κόπασε το φως
και ας σκοτείνιασαν τα μάτια μου

μέγκενη του στήθους
την φωνή μου έσβησε
μαζί με τα θέλω...

και ας ήμουν γαλάζια
και ας σκοτείνιασαν τα μάτια μου
και ας έσβησε η φωνή μου
Και έτσι με έχασα.

Ίσως
ούτε φως, ούτε βροχή
στην τελική
έρωτας εστί
Υποκατηγορία Πόνου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου