Πριν ξυπνήσεις

Φως της αυγής

τα κοιμισμένα μου όνειρα

τρυπά

και το δώρο μου

η μορφή σου

ως πρώτη εικόνα της ημέρας

Το κατάλευκο δέρμα σου

που ο ήλιος φωτίζει

Ψυχή μου...
Η ανάσα σου και μόνο

με κάνει να γελώ...

Τα μαύρα σου ματόκλαδα

σε ύπνο γλυκά τυλιγμένα

Γνωρίζω πως

ακόμα και κλειστά

μέσα τους μπορώ και αντικρίζω

Εμένα.

μακάρι να ήξερες.

Και έτσι πολύ νωρίς

για να σε αποχωριστώ

σηκώνομαι αργά

ψιθυρίζω ένα ''σ' αγαπώ''
για να μην σε ξυπνήσω.