Θύελλα

Χέρια ανέμου
δάχτυλα βροχής

Γυμνό μου κορμί
απροστάτευτο κρύου
φύλακες δακρύων
έτοιμης κατάρευσης
στη θέα προβλεπόμενης κατάληξης

έφτασα στο τέρμα?

Φως, όνειρα, αναμνήσεις
κατέληξαν δίχως σημασία
στη φθορά χρόνου
στην απομόνωση του τώρα

άραγε έμαθε ποτέ
πως ο έρως μυρίζει γιασεμί?

Τα άνθη που λυσσασμένη
περιπαίζει η θύελλα

λεγόμενα πέφτουν στο κενό
η φειδωλής απάντησης

Έφτασα πια στο τέρμα?