19/6/09

Ανεξήγητος ο δρόμος των συννέφων
Στα απελπισμένα μας μάτια
Με λαχτάρα ανατέλλοντος ορίζοντα

Εδώ σταματώ
19/6/09
Οι θρήνοι, τα μοιρολόγια
Τα ουρλιαχτά, πόνου και εξάντλησης
Με μια λέξη

Μεθυσμένη χορεύτρια στους ρυθμούς
Των εξελιγμένων μας τυμπάνων
Μπροστά σε αγάλματα χιονιού
Αναμένοντας την κρίση

Στην διαρκή αλλαγή μονοπατιών
‘‘Κάθε εμπόδιο για καλό’’
Εις υγείαν στις αναπάντεχες στροφές

Ισχυρίζονται πως η σιωπή ουρλιάζει την αλήθεια
Φανερώνεται όμως ο αγώνας με σιωπή?

Άρα οι ιαχές
Πολέμου και αγώνων
Με μια λέξη
Πέρασα
Μπορώ να ανασάνω ξανά.