Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2008

Πεθαίνουμε Μόνοι

Παράπονο, λυγμός
Παθιασμένη ψυχή
Στερημένη ζωή
Πισώπλατο μαχαίρι
………
Και πόνος
Φοβερός, τρομερός
Σαν τον θάνατο την χαραυγή
Σαν τα θεμέλια της γης
Ριζωμένο βαθιά
Από παλιά
Πατέρας που πρόδωσε την κόρη
Την σκότωσε με μαχαίρι στομωμένο
Συναίσθημα κανένα
Και πόνος
Φοβερός, τρομερός
………
Οργή
Μαινόμενη φωτιά
Ανεξέλεγκτη πυρκαγιά
Ηφαίστειο που σκάει
………
Ανεστημένη ψυχή
Που αδιαφορεί
Η επίθεση σταμάτησε
Η συγχώρεση δεν ήρθε
………
Ο Πόνος, ο Θυμός, η Οργή
Είναι ακόμα εκεί
………
Ζούμε μαζί
Μένουμε μαζί
Πεθαίνουμε μόνοι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου